Cześć dawno mię tu nie było ale zacznę od tego zacznę od tego.

W pierwszej kolejności chciałem się z wami przywitać, także Cześć i czołem Wink
Coś o sobie ? Hmm… chętnie bym się rozpisał gdyby było o czym, z pewnością czytaliście już tego typu blogi na tej stronie. Ale krótkie opowiadanie nie zaszkodzi..

Jestem Wojtek, rocznikowo mam 35 lat niestety formalnie dopiero w czerwcu -.- Mieszkam sam na mieszkaniu. Do tej pory moim życiem był komputer i Internet, tak zło które mnie niszczyło i przysporzyło mnie jedynie o same kłopoty związane z nieśmiałością. Mógłbym o sobie powiedzieć „ internetowy cwaniak ” ponieważ przez portale społecznościowe potrafię poderwać kobiety, lecz gdy próbuję osiągnąć to w życiu codziennym, pojawiają się wymówki typu: „co jeśli mnie wyśmieje”, „co pomyślą przechodnie” , „a jeśli ma chłopaka i dostane wpier…”. Chyba każdy wie, że mógłbym tak wymieniać aż doszłoby do tego że kolejne literki na blogu byłyby odpłatnie.

Portal podrywaj.org śledzę od kilku lat, jednak dotąd nie udzielałem się jako użytkownik.. Usiłowałem zmienić swoje życie i jadłem wiedzę jak najlepszy obiad u babci niestety nie potrafię do tej pory przenieść tego w praktykę chociaż wiele razy się starałem kończyło się jak zawsze przegraną ponieważ nawet nie podbiłem do mojego targetu.

Od Dzisiaj tj. 15 października 2011 roku Zaczynam od nowa, zapomnę o tym co było, nie będę spoglądał w przeszłość ---- > to nie wróci Wink Więc po jaką cholerę mam się przejmować? mam nadzieję że Wy cała społeczności, podtrzymacie mnie na duchu i dacie jeszcze większego kopa na start. Liczę na was! Wiem, że dzięki wam moje życie obróci się o całe 180 stopni i zacznę poznawać te kobiety które mi się spodobają i nie będzie to dla mnie problemem ;D

Na tym zakończę wpis w moim blogu, za wszelkie błędy wielkie sorry, ale mimo mojego no life`izmu nie zwykłem pisać blogów. Pozdro i powodzenia !

Zawsze trzeba podejmować ryzyko. Tylko wtedy uda nam się pojąć, jak wielkim cudem jest życie, gdy będziemy gotowi przyjąć niespodzianki, jakie niesie nam los.

Bowiem każdego dnia wraz z dobrodziejstwami słońca Bóg obdarza nas chwilą, która jest w stanie zmienić to wszystko, co jest przyczyną naszych nieszczęść. I każdego dnia udajemy, że nie dostrzegamy tej chwili, że ona wcale nie istnieje. Wmawiamy sobie z uporem, że dzień dzisiejszy podobny jest do wczorajszego i do tego, co ma dopiero nadejść. Ale człowiek uważny na dzień, w którym żyje, bez trudu odkrywa magiczną chwilę. Może być ona ukryta w tej porannej porze, kiedy przekręcamy klucz w zamku, w przestrzeni ciszy, która zapada po wieczerzy, w tysiącach i jednej rzeczy, które wydaja się nam takie same. Ten moment istnieje naprawdę, to chwila, w której spływa na nas cała siła gwiazd i pozwala nam czynić cuda. Tylko niekiedy szczęście bywa darem, najczęściej trzeba o nie walczyć. Magiczna chwila dnia pomaga nam dokonywać zmian, sprawia, iż ruszamy na poszukiwanie naszych marzeń. I choć przyjdzie nam cierpieć, choć pojawią się trudności, to wszystko jest jednak ulotne i nie pozostawi po sobie śladu, a z czasem będziemy mogli spojrzeć wstecz z dumą i wiarą w nas samych.

Biada temu, kto nie podjął ryzyka. Co prawda nie zazna nigdy smaku rozczarowań i utraconych złudzeń, nie będzie cierpiał jak ci, którzy pragną spełnić swoje marzenia, ale kiedy spojrzy za siebie – bowiem zawsze dogania nas przeszłość – usłyszy głos własnego sumienia: „A co uczyniłeś z cudami, którymi Pan Bóg obsiał dni twoje? Co uczyniłeś z talentem, który powierzył ci Mistrz? Zakopałeś te dary głęboko w ziemi, gdyż bałeś się je utracić. I teraz została ci jedynie pewność, że zmarnowałeś własne życie.”

Biada temu, kto usłyszy te słowa. Bo uwierzył w cuda, dopiero gdy magiczne chwile życia odeszły na zawsze.

<script type="text/javascript" src="www.wrzuta.pl/embed_audio.js…"></script>

<script src="h1.flashvortex.com/display.php…" type="text/javascript"></script>